من چشمهايت را مست گناه خواهم كرد.
مي شتابم به سويت
دستهايت را مي فشارم
بوسه اي بر لبانت ارزاني ميدارم
نطفه اي در خود مي پرورانم
مي
زايم،
مي آفرينم،
و تو همچنان اسير خُرناس بيداري خويشي...
+ نوشته شده در ساعت 17:44  توسط تنبان قرمزی
|
